Afgelopen weekeinde had ik het genoegen om de vrouw die wel de Koningin van de Chicklit wordt genoemd te interviewen op de Huishoudbeurs, of all places. De naam van deze koningin luidt Jill Mansell, en het was vreemd dat ik haar werk nog niet kende, want er zijn al 2 miljoen exemplaren van over de toonbank gegaan in Nederland en Vlaanderen.
Ter voorbereiding op het interview heb ik wat van haar boeken gelezen, onder andere haar meest recentelijk in Nederland verschenen Drie is te veel. Ik maakte kennis met een nieuwe wereld. Bij Jill Mansell schijnt altijd de zon. Haar personages zijn aardig en knap en op een of andere manier voor elkaar bestemd. Op ieder potje past een dekseltje, is Mansells uitgangspunt en dat heeft iets heel geruststellends. Dat je aan het begin van het boek al weet hoe het gaat aflopen, is niet echt een bezwaar, want Mansell vertelt haar liefdesverhalen met vaart en humor.
VOOR BEST JONG EN BEST OUD
Op de Huishoudbeurs ging er nog een andere wereld voor me open. Voor de stand waar Jill Mansell een paar uur signeerde, stond steeds een behoorlijke rij vrouwen (en een enkele man) die blij op hun moment met Jill stonden te wachten. Die vrouwen waren best oud en best jong en alles wat daar tussenin zit. Ze verheugden zich duidelijk op hun ‘nieuwe Jill Mansell’, velen van hen vertelden de schrijfster dat ze al haar andere werk al hadden gelezen. Er was een man die zich zichtbaar stond te verkneukelen op de reactie van zijn vriendin op het boek dat hij voor haar aanschafte, met daarin een persoonlijke opdracht van de schrijfster. ‘Is het voor haar verjaardag?’ vroeg Mansell. Nee, zomaar, antwoordde de man, blozend. Die Jolanda boft maar.
In deze tijd waarin het lezen van boeken onder druk staat, vond ik het een bemoedigend beeld: mensen geduldig in de rij voor een boek op een locatie waar ze op dat moment ook hun haar hadden kunnen laten doen en een reis naar Griekenland konden winnen.
Drie is te veel en ander werk van Jill Mansell wordt uitgegeven door Sijthoff >
